Showing posts with label ραδιοφωνικά. Show all posts
Showing posts with label ραδιοφωνικά. Show all posts

Sunday, April 11, 2010

Ραδιο-φονική πρόταση: Infowar


ΣΚΑΪ 100.3 κάθε Κυριακή πρωί 11.00 - 12.00 ή στο ηλεκτρονικό αρχείο του skai.gr. Ο παραγωγός:
Ο Άρης Χατζηστεφάνου ξεκίνησε να εργάζεται παράνομα ως δημοσιογράφος, όντας ανήλικος και μην έχοντας τελειώσει το σχολείο. Συνέχισε την εργασία του ενώ σπούδαζε Πολιτικές Επιστήμες στην Αθήνα.
Το 2001 αποπειράθηκε να εγκαταλείψει τη δημοσιογραφία όταν ένας αστυνομικός αρνήθηκε να του κόψει κλήση λέγοντάς του: «Τι να σε κάνω που είμαστε και συναφή επαγγέλματα». Πληγωμένος εγκατέλειψε την Ελλάδα και εργάστηκε για πέντε χρόνια στην Ελληνική Υπηρεσία του BBC ως ραδιοφωνικός παραγωγός στο Λονδίνο και ως ανταποκριτής στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί έγραψε και το βιβλίο: «Τουρκία: Ανατολικά της ΕΕ».

Στην Ελλάδα δημοσίευσε το δεύτερο βιβλίο του με τίτλο «Δεκέμβρης ’08: Ιστορία ερχόμαστε… κοίτα τον ουρανό» για την ελληνική εξέγερση του Δεκέμβρη.
Η σημερινή εκπομπή:
Την Κυριακή στο Infowar (ΣΚΑΙ 100.3, 11:00π.μ). Μια "άχρωμη" επανάσταση ανατρέπει τις ισσοροπίες στην Ασία... Δυο δεκαετίες ισρηλινών επιθέσεων στις αποστολές για τη Γάζα και... ο ρόλος των media στη δημιουργία και εξάπλωση της οικονομικής κρίσης.

Friday, February 5, 2010

Καλαμούκης και Ελληνοφρένεια: Ενστάσεις


Ακούω σχετικά συχνά την ραδιο-φονική εκπομπή του Σκάι 100.3 "Ελληνοφρένεια" τα μεσημέρια στις 13.00 - 14.00. Ο Θύμιος Καλαμούκης και ο Αποστόλης Μπαρμπαγιάννης λένε λένε λένε, ρίχνουν αποσπάσματα κι από άλλους, μαλακίζονται με τον κόσμο που παίρνει τηλέφωνο και άλλα ωραία. Πολλές φορές που δεν την πετυχαίνω την ώρα που παίζει, την ακούω μέσω του πολύ ωραίου site του skai.gr.

Κάποτε τους άκουγα και γέλαγα, πλέον τους ακούω επειδή με εκνευρίζουν.

Πρώτα πρώτα, αντί να παραθέσουν δηλώσεις των πολιτικών προσώπων ως έχουν, που βγάζουν άπλετο γέλιο από μόνες τους με τις αντιφάσεις και τα ατοπήματά τους, πάνε ένα βήμα παρακάτω και κάνουν σύνθεση, τις παραποιούν, κόβουν και ράβουν όπως βολέψει για να ειπωθεί μια μαλακία από κάποιο υποτίθεται σοβαρό πρόσωπο. Η εν λόγω μαλακία καταλήγει να είναι αισχρή για να βγάλει γέλιο. Πρέπει απαραιτήτως να βγει ο Παπανδρέου και να λέει "Σας γαμάω!" για να γελάσει ο κόσμος; Ή η Μπακογιάννη να λέει "Έκλασα, από τον πολύ πόνο". Μάλλον. Θα μου πεις: Εσύ γιατί θίγεσαι; Δεν θίγομαι ούτε γιατί είμαι ή δεν είμαι υποστηρικτής του οποιουδήποτε πολιτικού (ίσα ίσα για τους περισότερους διατηρώ κι εγώ αυτή την μοδάτη απαξιωτική άποψη), αλλά μου τη δίνει που ενώ υπάρχουν δεκάδες δηλώσεις που προκαλούν γέλιο ως έχουν κάθονται και παράγουν βρώμα για να γελάσει ο κόσμος. Επιτηδευμένα, άτεχνα, φτηνά.

Έπειτα, ο Θύμιος. Το παλικάρι - όσο κι αν δεν το συνειδητοποιούμε - είναι 44 χρονών. Ο μπαρμπα Καλαμούκης λοιπόν παρά τα 44 χρόνια του μιλάει σαν ένας φιλότιμος, ταπεινός, πρωτοετής σε ελληνικό πανεπιστήμιο κνίτης. Με τις παρωπίδες του, με την πάντα φρέσκια θεωρητική του γνώση και τα μανιφέστα του, πάντα έτοιμος να ειρωνευτεί οποιονδήποτε με τον οποίο δεν συμφωνεί, και σταθερά αμολάει που και που το γνωστό ημιτελές νοσταλγικό σχόλιο περί υπαρκτού σοσιαλισμού... Είναι ο Πρετεντέρης του Πολιτικού του χώρου και χαίρει εκτίμησης καθενός που μοιράζεται μαζί του το μότο "ΠΑΣΟΚ, ΝΔ τα ίδια σκατά είναι όλοι" (Για να μην θυμηθώ το "Στην Κασσάνδρα κατουράτε, στη Βόλβη την πετάτε!" και το "Από το ίδιο βαρέλι!"). Ο Καλαμούκης λοιπόν σπεύδει να στηρίξει το δίκαιο αγώνα των αγροτών και να ειρωνευτεί (και να βρίσει στην πορεία) αυτόν που δηλώνει πως "αν είναι να βγεί η Ελλάδα από το αδιέξοδο, ας κόψουν κι από το δικό μου εισόδημα!". Εκεί αστοχεί δυστυχώς. Εκεί θέλω να σπάσω το ραδιόφωνο. Όσο κι αν ο άλλος άνθρωπος δεν έχει ενημέρωση για το τι οδήγησε την Ελληνική οικονομία ως εδώ, το οτι προσφέρεται να βοηθήσει και ο ίδιος με όποιον τρόπο έχει είναι απλός, καθαρός, ευγενής πατριωτισμός. Και η Ελληνική αριστερά ακούει πατριωτισμός και βγάζει φασιστικά σπυριά. Είναι ένα μάθημα που το έχουν παρακολουθήσει μόνον ηγετικά στελέχη της αριστεράς (για να μην υποπέσουν σε αντίστοιχα ατοπήματα δημοσίως) ή το έχουν βιωματικά κτήμα τους τα ιστορικά της στελέχη. Ο Καλαμούκης; Στον κόσμο του. Στον ιδιοτελή, παρτάκικο, κτηνώδη ατομικίστικο κόσμο του. Και όλα αυτά; Πασπαλισμένα με τα περι κοινωνικής δικαιοσύνης και ισότητας και υπό το πρίσμα ενός σκονισμένου και βαλσαμωμένου Ριζοσπάστη που ίσως ακόμα μετά την εκπομπή να βγαίνει πόρτα πόρτα στην Καισαριανή για να τον πουλήσει. Το μόνο που δεν του καταλογίζω είναι υστεροβουλία. Αυτά πιστεύει, αυτά λέει. Σε αυτό τον εκτιμώ. Αλλά και παυω να ελπίζω πως η σάτυρά του - που τυχαίνει μεγάλης αποδοχής κατά τα άλλα - θα γίνει πιο ώριμη, πιο αποστασιοποιημένη από όλα και δεν θα συνεχίσει να είναι πλήρως ταυτισμένη με την γραμμή Περισσού.

Friday, November 13, 2009

Στράτος και Στέλιος

Δεν είναι ρετρό, δεν είναι μπανάλ. Είναι μεγάλες φωνές. Δεν είναι ερμηνευτές. Είναι κάτι ανώτερο, κάτι πιο βιωματικό από την ερμηνεία. Παρ' όλο που όλο και κάτι έχει πάρει το αυτί μου για τις ζωές τους, δεν θα σταθώ σε αυτό. Ούτε και στις πενιές που τους συνόδευαν θα σταθώ, ούτε και στην επιρροή τους σε μεταγενέστερους (καλή ή κακή). Για άλλους ήταν η κακή στροφή της ελληνικής μουσικής, τα λαϊκά. Της χρεώνουν τα σημερινά εκτρώματα και την κατηγορούν για μονοθεματική. Ούτε σε αυτό θα σταθώ. Βασικά δεν θα σταθώ πουθενά. Άκουγα την σουρρεάλ εκπομπή με θέμα τον έρωτα και με καλεσμένο τον Λαγό της Τούνδρας που έκανε την Πέμπτη βράδυ στον Flash ο Κωσταντίνος Μπογδάνος και τα θυμήθηκα. Ρίχνω εδώ καναδυό, έτσι να υπάρχουν. Άμα δεν είσαι σε mood μη πιεστείς, αλλά αμα σου 'ρθει, βάλε ένα ουισκάκι και γύρνα. Αρχικά Στράτος Διονυσίου και μετά Στέλιος Καζαντζίδης.





Αυτό το τελευταίο, είναι σε παλιά (ίσως και την πρώτη - σίγουρα θα ξέρει ο φίλος) εκτέλεση. Αλλά, βρήκα άλλο ένα. Του 1995, που ο Στέλιος Καζαντζίδης είχε πάει σε μια εκπομπή στον ΑΝΤ1 και τραγούδησαν στο πλατώ. ΑΝΤ1 το 1995 σημαίνει διαφημήσεις 090 με γκόμενες που σου λένε το μέλλον και το παρελθόν με 100 δραχμές τα 30 δεύτερα. Δεν αφήνει ο τσιφ να κάνουμε embed οπότε τράβα να δεις, πως τους άφησε όλους λαλάκες ο Στέλιος τραγουδώντας σε ένα ηλίθιο πλατώ με καραβάκια και για διακόσμηση και λοιπές αηδίες. Δεν σε αφήνει να δεις το σκηνικό ο άνθρωπος κι έχει ένα ύφος "εσείς εδώ δεν ξέρω γιατί μασκαρευτήκατε όλοι έτσι, εγώ ήρθα να τραγουδήσω κι αυτό θα κάνω. Και τα μασκαριλίκια σας, δεν θα με εμποδίσουν να νοιώσω αυτό που τραγουδάω." Μεγάλος.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails