Monday, March 17, 2008

το Μεθυσμένο

Ήρθε προς το μέρος μου. Στοχευμένα. Με δόλο.
Τρόμαξα.

-Να σου πω ρε μαλάκα.
Γνέφω.
-Προσέχεις;
Ξαναγνέφω.
-Άκου λοιπόν προσεχτικά. Άμα πετάξεις μια γάτα απο οπουδήποτε προς οπουδήποτε...
Χαμογελώ με τον ηλίθιο.
-...δεν θα προσγειωθεί με τα πόδια;
-Ε αμέ. Είπα σε άπταιστα Συριανά.
-Ωραία. Το άλλο με την φέτα και την μαρμελάδα το θυμάσαι;
Άρχισε να αποκτά καλλιτεχνική αξία η συζήτηση. Πήρα το ύφος του ακροατή.
-Αν αλοίψεις μια φέτα ψωμί με μαρμελάδα, και την πετάξεις όπως να ναι στον αέρα...
Ήταν προφανές.
-... δεν θα πέσει πάντα, μα πάντα όμως με την μαρμελάδα απο κάτω στο πάτωμα;
-Sure. Είπα σε άπταιστα αμερικάνικα.
-Ωραία. Παρακολούθα τώρα τον συλλογισμό μου...

Ήταν φανερό πως ότι και εάν έλεγε θα έμενε στην ιστορία.

-Αν αλοίψεις την πλάτη της γάτας με μαρμελάδα;

το είπε.

4 comments:

Παράξενος Ελκυστής said...

Φίλε νομίζω ότι βάζεις σοβαρή υποψηφιότητα για να γίνεις κι εσύ μέλος των φίλων του φαινομένου Α.Ρ.Μ. Για περισσότερα δες στο μπλογκ του Algernon.

παράφρων dribbleur said...

:-)

Μιχάλης said...

@Παράξενο Ελκυστή:

Έκανα ήδη άιτηση... θανξ για το κονέκσιον! Τι έχει γράψει ο άνθρωπος...

Μιχάλης said...

Παράφρονα, για κείνες τις μπύρες του Πατρίκιου, τις αναδρομικές ξανθιές, ποτε θα πάμε?

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails